|
آیا میدانستید که امروز حتا پس از گذشت ١۴ سده هنوز مردمانی در ایران به زبان پهلوی با یکدیگر گفت و گو میکنند ؟
در ١۵۰ کیلومتری غرب شهر کرمانشاه و در قلب کوه های دالاهو، در منطقهای که آن را ریژاو میخوانند روستایی دور افتاده ، کوچک و بسیار زیبا با نام زرده وجود دارد که در دل خود رازی شگفت آور را پنهان نموده است و آن سخن گفتن مردم آن به زبان پهلوی ساسانی میباشد
روستای زرده از یک سو به کوهی صخرهای تکیه داده است و از سویی دیگر به "دیوار ستبر یزدگرد" و "قلعهی عظیم ساسانی" محدود میگردد.
جمعیت آن تنها۴۵۰ تن است و در میان آن همه روستا در آن منطقه، تنها اهالی این روستا میتوانند به زبان کهن سخن بگویند و این خود بر شگفتگی ناظران میافزاید.
از فراز کوه بلند صخرهای، در آن جا که مقبرهی بابا یادگار قرار دارد و در میان انبوهی از درختان سرو کهن سال، آب چشمهای خروشان و زلال به سمت روستای زرده جاریست که در کنار آن به هر ایرانی میهن دوست احساسی عجیب همراه با دل تنگی از آن زبان و تاریخ کهن دست میدهد.
|